De tekst in het plaatje hierboven komt uit een brief van Minister Schippers over de ambulantisering van de GGZ. Het gemarkeerde (gele) deel verwoordt de heersende ideologie op het terrein van de maatschappelijke zorg in het gebruikelijke verhullende taalgebruik. (Dit is slechts een voorbeeld: neem een beleidsdocument van een willekeurige gemeente over de transitie jeugdzorg, of transitie AWBZ, en je komt dezelfde verhullende frasen tegen.) Continue reading
Emergence as a core complexity construct tells us that innovators can’t determine in advance what will happen, so evaluators can’t determine in advance what to measure. We have to be watching for whatever emerges. We have to expect the unexpected. We have to be prepared. In a lecture on scientific discovery given at the University of Lille in 1854, Louis Pasteur asserted: “Dans les champs de l’observation le hasard ne favorise que les esprits prepares” (In the fields of observation chance favors only the prepared mind).
Bron: Patton MQ (2011) Developmental Evaluation – applying complexity concepts to enhance innovation and use. New York: The Guilford Press. [p.126]
De aanstaande decentralisaties, van de AWBZ-begeleiding en van de jeugdzorg, naar gemeenten zouden we – als we optimistisch zijn – kunnen zien als een noodzakelijke tegenbeweging. Een reactie op de te ver doorgevoerde specialisering (met verkokering, fragmentatie en bureaucratie als gevolg). Continue reading
“Misschien is dat wel het kenmerk van de tijd waarin we leven:
dat we alleen nog kunnen geloven
in het praktische,
in dingen waarin je kunt knijpen,
in het haalbare en het effectieve.”
[Openingszin van Marcel Möring in een artikel waarin hij collega schrijvers hypocriet gedrag verwijt op de boekenbeurs in China, NRC Handelsblad, 2 september 2011]
Wat is er nodig zodat gemeenten de uitvoering van de zorgtaken kunnen organiseren, die de komende jaren met de verdergaande decentralisatie van zorgtaken op hen afkomen? Dat is een vraag die eerder op deze website aan de orde is geweest (over jeugdzorg en extramurale begeleiding AWBZ).
De RVZ heeft heeft over dit onderwerp recent een advies aan de minister van VWS gestuurd met de titel: Prikkels voor een Toekomstbestendige Wmo. In dit advies geeft de RVZ antwoord op de vraag welke maatregelen nodig zijn om: (a) de kosten van de Wmo in de hand te houden; (b) te voorkomen dat kwetsbare burgers tussen wal en schip raken; (c) de kosten door gemeenten worden afgewenteld op anderen (burgers, zorgverzekeraars of maatschappij). De RVZ pleit er voor: Continue reading
“Dromen van deze aard kan men koesteren ook zonder dat men ernstig gelooft dat zij werkelijk zouden kunnen worden. Men weet dat zij een teken van leven zijn en men beseft dat zij een noodzakelijke voorwaarde vormen voor het zetten van de volgende stap, die op zijn beurt zonder twijfel weer andere, even zo betoverende vergezichten zal openen. Belangrijk is slechts dat men stap voor stap verder komt.”
[Bron: Nijk, C. (1985) De Mythe van de Zelfontplooiing -- tweede druk. Meppel: Boom. p.14]
Jaap Boonstra, hoogleraar organisatieverandering aan de Universiteit van Amsterdam en professor organizational dynamics bij Esade Business School in Barcelona, komt in een interview met Binnenlands Bestuur (21 mei 2011, p.53) tot de volgende conclusie:
De functie extramurale begeleiding van de AWBZ wordt geschrapt en daarvoor in de plaats krijgen gemeenten de taak om burgers te compenseren waar nodig, volgens de Wmo (zie ook eerder bericht).
Onderzoeksbureau HHM heeft voor het ministerie van VWS onderzocht welke mensen nu gebruik maken van AWBZ begeleiding. Per 1 januari 2010 hebben volgens het bureau HHM ruim 176.000 personen een indicatie voor AWBZ begeleiding extramuraal. Zij verdelen de totale groep in de volgende subgroepen: Continue reading
Ik kom nog een keer terug op het onderwerp ‘verantwoordelijk voelen’ (zie ook eerder bericht over het ‘bystander effect‘).
Mensen voelen zich verantwoordelijk als ze gebonden worden aan hun handelingen. De binding aan het eigen handelen neemt volgens Weick (1995) toe als de handeling:
“Op dit moment circuleren in Den Haag voorstellen die de huidige organisatiestructuur op het gebied van dienstverlening aan gehandicapten én de maatschappelijke positie van gehandicapten mogelijk sterk zullen wijzigen. [...] Gewerkt wordt aan een organisatiemodel dat op het bedrijfsleven en de markt is afgestemd. Het concurrentieprincipe wordt ingevoerd, en de oude charitas (‘de zorgzame samenleving’) opnieuw geïntroduceerd. [...] Continue reading