Doorstroom in maatschappelijke opvang

Groningen heeft een mooi rapport gepubliceerd over de ontwikkelingen in de maatschappelijke opvang aldaar. Het rapport heeft de titel: “Dakloos in Groningen: daklozenmonitor Groningen 2003-2010“. In vind het een mooi rapport omdat het recht-toe-recht-aan is; het geeft een aantal kerncijfers over de jaren heen, zonder wollige sociologische duidingen of onbegrijpelijke statistische analyses. Er staat ook informatie in die bij mij vragen oproept, zoals deze:
 

 
Er stromen weinig mensen door van de nachtopvang of de crisisopvang, of vergis ik mij. Is dit in andere delen van het land hetzelfde (mijn indruk is dat daar meer ‘interne ketens‘ zijn). Hoor graag hoe anderen tegen deze informatie aankijken.
 

[Bron: Frans Oldersma (2011) Dakloos in Groningen: daklozenmonitor Groningen 2003-2010.  Onderzoek en Statistiek Groningen, p.32.]

Housing First (2)

Het filmpje hieronder gaat over een Housing First project ergens in Cleveland/USA. Het is een soort van serviceflat voor mensen die tot dan toe in een ‘shelter’ verbleven. In Nederlandse termen is het een vorm van begeleid wonen, alhoewel het door de schaal ook een beetje lijkt op een sociaal pension. De bewoners hebben een eigen flat en kunnen gebruik maken van allerlei diensten die aangeboden worden in het pand. Opvallend is dat niemand een eigen sleutel heeft; iedereen moet via de centrale receptie (24/7) naar binnen.

(Dit filmpje geeft aan dat Housing First inmiddels een containerbegrip geworden is.)

Rondpompen van daklozen

Ik blijf me erover verbazen.

In dit filmpje vertelt een Groningse dakloze op heldere wijze hoe zijn dag eruit ziet, hoe hij van de ene plek naar de andere moet lopen voor een warme plek en uiteindelijk — als ie mazzel heeft — een plek om te slapen. Het is een verhaal over stoelen versus bedden, over dagopvang versus nachtopvang, en over openingstijden — die vaak niet op elkaar aansluiten.

Aan het eind van dit korte filmpje legt de directeur van het Leger des Heils uit dat dit allemaal bewust beleid is, bedoeld om de daklozen een beetje in beweging te houden.

Moet dat echt zo?

Van zwerven naar druggebruik

Al eerder heb ik geschreven over de negatieve bij-effecten van dakloosheid. Vooral voor jongeren en met name het risico om aan de hard-drugs te geraken.

In een Engels rapport over zwerfjongeren komen de jongeren zelf aan het woord:

Young person 1: Living in hostels, because you are in an environment where there are so many drugs in front of your face and you’ve got to try and resist all of those drugs,when you are at rock bottom the pure fact that for twelve hours a day you are sitting with nothing to do … you will take those drugs because you are bored and it’s in your face all the time.

Young person 2: It’s definitely easier to get into dangerous addictions, that is for sure.

Young person 3: I got into crack last time I was in that hostel, four years ago … It is what environment you are in that can mess you up when you are not mentally strong and really, if you are in a hostel, no one is mentally strong, everyone is weak.

Young person 1: There needs to be more drug control really, there isn’t really drug control at all.

Bron: Quilgars, D., Johnsen S. & Pleace N. (2008) Youth homelessness in the UK: A decade of progress? York: Joseph Rowntree Foundation. (pp. 50-51)

Zwerfjongeren horen niet in de opvang

P1000482

De 23e jarige Stephanie-Joy Eerhart heeft een boek geschreven over haar leven als zwerfjongere. Ze schrijft over haar ervaringen op straat en over het leven in de dag- en nachtopvang. Ze verteld ook over haar verleden en geeft een helder inkijk in het zwerfcircuit.

Stephanie-Joy verschilt niet zoveel van andere zwerfjongeren; ze heeft veel problemen: tehuisverleden, psychische problemen (bordeline stoornis), drugsverslaving (speed, coke, XTC, methadon, etc.) en een lichamelijk handicap (slechthorend en slecht ter been door een auto-ongeluk).

Continue reading

Het begin

Photogen_CXF323_2

Vandaag het begin van de weblog doenendenken. Hier zal ik schrijven over onderwerpen waar ik me mee bezig hou als adviseur en projectleider. Dat kan gaan over de werkvelden waar ik me op begeef: jeugdzorg, maatschappelijke opvang en openbare geestelijke gezondheidszorg. Ook zal ik schrijven over afstandelijker zaken als strategie en verandermanagement. Ik zal berichten over dingen die mij opvallen, boeken die ik lees en websites die anderen vooral ook moeten bezoeken. Hier en daar zal ik duidelijk stelling nemen en proberen een discussie op gang te brengen.