De tekst in het plaatje hierboven komt uit een brief van Minister Schippers over de ambulantisering van de GGZ. Het gemarkeerde (gele) deel verwoordt de heersende ideologie op het terrein van de maatschappelijke zorg in het gebruikelijke verhullende taalgebruik. (Dit is slechts een voorbeeld: neem een beleidsdocument van een willekeurige gemeente over de transitie jeugdzorg, of transitie AWBZ, en je komt dezelfde verhullende frasen tegen.) Continue reading
Op de website van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) staan cijfers over de uitstroom na detentie (voor alle gemeenten, maar voor de G4 verder uitgewerkt). In een van de rapporten, over de G4, is ook de tabel hierboven te vinden. Opvallend vind ik het hoge aandeel van jongeren onder de 23 jaar. Wordt de periode in detentie al voldoende uitgebuit om de carrière van deze jongeren een wending te geven? Continue reading
In de groep OGGz (Openbare Geestelijke Gezondheidszorg) op LinkedIn loopt een discussie over de toekomst van de OGGz (in 10 jaar perspectief). Uit deze discussie heb ik de volgende lijst van relevante ontwikkelingen voor de OGGz gedestilleerd:
Ontwikkelingen
Demografisch/epidemiologisch
Sociaal Continue reading
Als je mensen vraagt wat ze anders willen, dan is het antwoord meestal een beetje minder van dit of een beetje meer van dat. Mensen passen zich meestal aan en daardoor blijft de bestaande situatie het uitgangspunt en is ‘outside the box-denken’ een lastige opgave.
“Henry Ford understood this when he remarked, “If I’d asked my customers what they wanted, they’d have said ‘a faster horse.’” This is why traditional techniques such as focus groups and surveys, which in most cases simply ask people what they want, rarely yield important insights. The tools of conventional market research can be useful in pointing toward incremental improvements, but they will never lead to those rule-breaking, game-changing, paradigm-shifting breakthroughs that leave us scratching our heads and wondering why nobody ever thought of them before.”
Inmiddels weet bijna iedereen wel wat Eigen Kracht-conferenties zijn. Deze conferenties komen voort uit de Family Group Conferences die ontstaan zijn in Nieuw Zeeland. Het is een benadering die formele instanties als de overheid en hulpverleningsinstellingen samen brengt met het informele systeem van familie en het sociale netwerk, om tot een gezamenlijke oplossing te komen voor een cliënt(systeem). Het doel is om het gezin, de familie en anderen in het sociale netwerk zoveel mogelijk zelf de oplossingen te laten aandragen voor de problemen. Een onafhankelijke coördinator die geen verleden heeft in de hulpverlening zorgt er voor dat het proces (de conferentie en het vervolg) goed verloopt.
Eigen Kracht-conferenties (EKC’s) worden vooral ingezet in gezinnen en in de jeugdhulpverlening. In opdracht van de centrumgemeente Groningen heeft de Hanzehogeschool enige tijd geleden een onderzoek gedaan naar de mogelijkheden en beperkingen om EKC’s ook in de openbare geestelijke gezondheidszorg (OGGz) in te zetten. Continue reading
Philippe Delespaul heeft in MGv een prikkelend artikel geschreven over de toekomst van de GGz. Hij stelt dat de GGz-sector keuzes moet maken, omdat de capaciteit veel kleiner is dan de behoefte (4% versus 25% van de bevolking).
Delespaul is van mening dat de GGz in deze tijd van bezuinigingen het initiatief moet nemen, met voorstellen en oplossingen moet komen (en niet alleen blijven mopperen op de overheid en wat er allemaal fout is).
Dit filmpje gaat over Gerard. Hij slaapt in New York City op de trappen van een kerk. Hij is zeker niet de enige Vietnam-veteraan die dakloos is.
Ik wil een oude vraag oprakelen: wat is Openbare Geestelijke Gezondheidszorg (OGGz)? En wat is het niet?
Recent was ik bij een interessante bijeenkomst over de OGGz in Utrecht. Daar werden o.a. een paar mooie voorbeelden van onderzoek gepresenteerd. Tijdens die bijeenkomst werd mij ook duidelijk dat sommige onderzoekers en mensen uit de praktijk de OGGz inmiddels heel breed zien: de OGGz omvat dan ongeveer de hele Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).
Centraal in de afbakening van de OGGz staan twee begrippen: (1) kwetsbare personen en (2) geestelijke gezondheid.
Wat is er nodig zodat gemeenten de uitvoering van de zorgtaken kunnen organiseren, die de komende jaren met de verdergaande decentralisatie van zorgtaken op hen afkomen? Dat is een vraag die eerder op deze website aan de orde is geweest (over jeugdzorg en extramurale begeleiding AWBZ).
De RVZ heeft heeft over dit onderwerp recent een advies aan de minister van VWS gestuurd met de titel: Prikkels voor een Toekomstbestendige Wmo. In dit advies geeft de RVZ antwoord op de vraag welke maatregelen nodig zijn om: (a) de kosten van de Wmo in de hand te houden; (b) te voorkomen dat kwetsbare burgers tussen wal en schip raken; (c) de kosten door gemeenten worden afgewenteld op anderen (burgers, zorgverzekeraars of maatschappij). De RVZ pleit er voor: Continue reading
De afgelopen weken heb ik op deze plek geschreven over de jeugdzorg (die overgaat naar de gemeenten) en over de functie AWBZ-begeleiding (die geschrapt wordt en waarvoor de gemeenten in het kader van de Wmo compensatie moeten bieden). Gemeenten krijgen zo een belangrijke rol in het bieden van (jeugd)zorg en ondersteuning aan de inwoners die dat nodig hebben.