Detentie als begin

Schermafbeelding 2013-04-23 om 12.19.20

Op de website van de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) staan cijfers over de uitstroom na detentie (voor alle gemeenten, maar voor de G4 verder uitgewerkt). In een van de rapporten, over de G4, is ook de tabel hierboven te vinden. Opvallend vind ik het hoge aandeel van jongeren onder de 23 jaar. Wordt de periode in detentie al voldoende uitgebuit om de carrière van deze jongeren een wending te geven? Continue reading

Zwerfjongeren en hun jeugdzorg

Zwerfjongeren-Adam

 

De gemeente/GGD Amsterdam heeft een mooi onderzoek gedaan naar zwerfjongeren. Voor het eerst zijn gegevens van gemeentelijke diensten als GGD en Werk & Inkomen samengenomen met informatie uit de jeugdzorg en over leerplicht (e.d.). Naast het koppelen van registraties, is voor een kleine subgroep van zwerfjongeren de dossiers van jeugdzorg bestudeerd. Dat geeft bij elkaar en goed beeld – kwalitatief en kwantitatief – van de geschiedenis van de jongeren. Continue reading

Scenario’s voor het CJG

scenario_CJG

 

Het plaatje hierboven geeft vier mogelijke scenario’s voor de toekomstige organisatie van het CJG, op basis van twee aspecten:

  1. welke taken moet het CJG straks zelf uitvoeren (meer of minder)?
  2. hoe wil de gemeente het CJG – en indirect de jeugdzorg – aansturen (meer of minder direct)?

Aan alle scenario’s zitten voor- en nadelen. Ik ben benieuwd welke meningen daarover leven. Laat het weten!

 

Het CJG van de Toekomst

Samen met Marian van Leeuwen van de JeugdZaak heb ik een notitie geschreven met de titel Het CJG van de Toekomstde gemeente als producent van vereenvoudiging. Het stuk begint met de constatering dat:

  1. de gemeenten (zoals het er nu naar uitziet) verantwoordelijk worden voor de uitvoering van de jeugdzorg;
  2. het CJG een belangrijke rol moet gaan vervullen binnen deze nieuwe jeugdzorg … maar dat de huidige CJG’s niet goed werken.

Via doelstellingen en inhoudelijke taken komen we uit op de organisatie die nodig is om dit allemaal te realiseren.

CJG van de Toekomst in de context van een gemeente

We geven geen definitieve antwoorden, maar stellen wel vraagtekens bij de huidige netwerkorganisatie. We geven een handvat om lokaal een goede (stevige?) discussie te voeren over de toekomstige organisatie, van de jeugdzorg en het CJG daarbinnen.

Klikken op het bovenstaande schema geeft een grotere versie (als voorproefje); met een klik op navolgende link komt u bij de notitie: Het CJG van de Toekomst – de gemeente als producent van vereenvoudiging

Consequenties van gemeentelijke regie in de zorg

De transitie van de AWBZ-begeleiding naar de Wmo zal gebeuren volgens de moderne ideologie van ‘De Kanteling’ en ‘Welzijn nieuwe stijl’ waarbij de integrale benadering van de cliëntvraag het uitgangspunt is. In het beste geval leveren we de administratieve procedures van het CIZ, Bureau Jeugdzorg en het Zorgkantoor in voor het democratische toezicht door de gemeenteraad. Toezicht op afstand en ruimte voor de professionele hulpverleners. Van de gemeenten wordt verwacht dat ze de regie neemt. Maar hoe gaan ze dat doen? Continue reading

De bricoleur van de jeugdzorg

De gemeente als de bricoleur van jeugdzorg.

Een bricoleur is iemand die aan bricolage doet. Bricolage is een vorm van improviserend ontwerpen: creatief gebruik maken van beschikbare materialen en instrumenten in het volbrengen van de taak waarvoor men zich gesteld ziet. Daarbij staat het gebruik van de materialen en instrumenten los van hun oorspronkelijke nut. Een voorbeeld is iemand die een eigen tractor maakt, waarbij hij de versnellingsbak van een oude vrachtwagen gebruikt, de voorwielen van een personenauto, het motorblok van een maaimachine, enzovoorts. Bricolage is pragmatisch en creatief, het gaat over het vinden van nieuwe mogelijkheden in oude dingen. Een ingenieur is het tegenovergestelde van een bricoleur, die werkt niet vanuit wat hij aantreft, maar vanuit een plan en zoekt daar de middelen en instrumenten bij. Continue reading

Jeugdzorg verdelen

In de vorige twee berichten heb ik wat opmerkingen geplaatst bij het recente rapport van RMO over de jeugdzorg. Wat me vooral verbaasd is dat er keer op keer een nieuw idee voor de jeugdzorg gelanceerd wordt, zonder dat duidelijk gemaakt wordt waarom het deze keer wel zal gaan lukken.

Centraal in het advies van de RMO staat de eerstelijns gezinscoach. Dat is een generalist die vanuit het Centrum voor Jeugd en Gezin, de sociale wijkteams of de huisartsenpost werkt. De gezinscoach heeft vier taken: (1) gesprek aangaan (2) eigen kracht versterken (3) oplossen van vraagstukken in het gezin (4) indien nodig doorverwijzen. De eerstelijns gezinscoach is niet bedoeld als een zorgcoördinator, als een extra laag of extra schakel. De eerstelijns gezinscoach kan zelf, naar eigen inzicht, “doorpakken”. Voor de gezinscoach wordt de metafoor van “pedagogische huisarts” gebruikt. Continue reading