In Engeland en Frankrijk (*) kunnen individuele burgers hun recht op huisvesting afdwingen, in laatste instantie via de rechter. Elders in Europa is dit recht vooral een algemene intentie (in die zin dat verklaringen van de Verenigde Naties wel zijn ondertekend, maar deze niet vertaald zijn in praktisch beleid of wetten).

Ervaringen in Engeland laten zien dat het afdwingbare recht op huisvesting de lokale overheden prikkelt om beleid te maken om dakloosheid te voorkomen. Dat heeft ertoe geleid dat dakloosheid daar sterk is afgenomen. Het voorbeeld in Frankrijk laat zien dat een afdwingbaar recht op huisvesting alleen niet voldoende is: er moeten ook betaalbare woningen beschikbaar zijn en de procedure mag niet te ingewikkeld zijn (in Frankrijk is die omslachtig en centraal geregeld). Continue reading →